Wniosek taki wywiódł Sąd Okręgowy w Białymstoku. W wyroku z dnia 20 kwietnia 2015 r.  Sąd stwierdził, że „osoba, która prowadzi działalność gospodarczą występuje w podwójnej roli. Jest z jednej strony ubezpieczonym, czyli przysługują jej określone świadczenia z ubezpieczeń społecznych w razie ziszczenia się ryzyka ubezpieczeniowego a z drugiej strony jest płatnikiem składek. Jeżeli osoba taka zgłasza się do ubezpieczenia i deklaruje określoną kwotę to w jej przypadku można zakwestionować nie tylko tytuł ubezpieczenia ale też podstawę i wymiar składki. Jeżeli organ rentowy jest uprawniony do zakwestionowania podlegania ubezpieczeniom społecznym, to tym bardziej jest uprawniony do zakwestionowania podstawy wymiaru składek”.

Jak wynika z analizowanego przez Sąd Okręgowy stanu faktycznego, w czasie ciąży ubezpieczona rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w branży gastronomicznej. Następnie w związku z niezdolnością do pracy, wystąpiła do ZUS z wnioskiem o wypłatę zasiłku chorobowego. ZUS wydał decyzję o niepodleganiu obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie chorobowemu i odmówił wypłaty zasiłku. Ubezpieczona nie zgodziła się z decyzją i wniosła odwołanie. W toku postępowania Sąd ustalił, że ubezpieczona prowadziła działalność gospodarczą, osiągając z tego tytułu przychód, a co za tym idzie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie chorobowemu, jako osoba prowadząca pozarolniczą dziłalaność gospodarczą.

Sąd Okręgowy odnosząc się zaś do zadeklarowanej przez ubezpieczoną podstawy wymiaru składek (podstawa ta była maksymalna), uznał: „istnieje możliwość zakwestionowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne”. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd stwierdził, że „kiedy w zaskarżonej decyzji ZUS przyjął, że skarżąca w ogóle nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, ustalenie przez Sąd Okręgowy że podlegała tym ubezpieczeniom, jednakże z inną podstawą wysokości wymiaru składek, nie narusza art. 321 § 1 kpc. Brak jest przeszkód procesowych do tego, aby w jednym postępowaniu zbadać zarówno tytuł ubezpieczenia, jak i - w razie jego istnienia - postawę wymiaru składek.W ocenie Sądu analiza dowodów zgromadzonych w sprawie wskazuje, że nie jest uzasadniona podstawa wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe w najwyższym dopuszczalnym pułapie, stanowiącym 250 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Charakter prowadzonej działalności i wynajęcie placu pod przyczepę gastronomiczną dopiero od 15 czerwca 2014 r. przez ubezpieczoną nie uzasadniały w spornym okresie zwiększenia podstawy wymiaru składek aż do 250 % przeciętnego wynagrodzenia. Taka decyzja była podyktowana wyłącznie chęcią uzyskania wysokich świadczeń z ubezpieczenia społecznego w związku z ciążą. Dlatego też należy uznać, że czynność, polegająca na zadeklarowaniu maksymalnej podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych bezpośrednio przed uzyskaniem świadczeń z tego ubezpieczenia, jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego”.

Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku Wydziału V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt V U 2110/14.