W dniu 4 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wydał wyrok w sprawie, dotyczącej roszczeń zięcia w związku ze śmiercią teściowej. Jak wynika ze sprawy powód – zięć domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 30.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za śmierć w wyniku wypadku swojej teściowej. Sąd Apelacyjny uznał, że żądanie powoda – zięcia jest całkowicie bezzasadne. Jak czytamy w orzeczeniu Sąd zauważył, że „ powód R. M. był zięciem zmarłej E. B.. Odwiedzał ją wraz ze swoją rodziną, spędzał z nią święta i uroczystości rodzinne, pomagał jej, czasami zawoził do lekarza. Po śmierci teściowej stan psychiczny powoda mieścił się w granicach typowej żałoby. Przeżycia psychiczne powoda po śmierci teściowej nie wykraczały powyżej typowego poziomu, jak również nie można twierdzić, że relacje tych osób były szczególnie bliskie i wyjątkowe tak, aby uzasadniały zasądzenie na rzecz powoda zadośćuczynienia w oparciu o art. 446 § 4 k.c., zwłaszcza gdy zważy się, że o zasadności roszczenia o należne zadośćuczynienie można mówić dopiero po przekroczeniu pewnego poziomu krzywdy doznanej wskutek śmierci osoby bliskiej. Przekroczenia poziomu krzywdy w odniesieniu do powoda R. M. w rozpoznawanej sprawie nie wykazano. Powód utrzymywał ze zmarłą relacje poprawne, w ramach których świadczył jej pomoc, jednak brak jest podstaw do stawiania tezy o szczególnej zażyłości i szczególnej więzi między nim i teściową, która skutkowałaby ujemnymi przeżyciami po jego stronie, w związku ze śmiercią E. B., uzasadniającymi zasądzenie zadośćuczynienia”.

 

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt V ACa 533/15.

 

 radca prawny Katarzyna Krasowska